Artykuły o Polish Polka

Poniżej zamieszczamy tłumaczenia artykułów o fenomenie polish polki w Stanach i Kanadzie, a także linki do oryginalnych, przede wszystkim amerykańskich tekstów. Znajdziecie tam podstawowe, encyklopedyczne informacje o historii tego muzycznego zjawiska, a także kilka artykułów o wpływach tej muzyki na współczesną muzykę taneczną w Polsce. Zachęcamy do lektury!

Encyklopedia of Chicago

 

Polka
 
Polka, która zawiera zarówno specyficzne tańce jak i konteksty kulturowe, jest wspólną muzyką świecką europejskich społeczności etnicznych w Chicago. Ze względu na złożoną historię etniczną oraz obecność kilku chicagowskich grup etnicznych w całym kraju, rola Chicago jako centrum polki była wyjątkowo istotna w ciągu XX wieku. Polka rozróżnia brzmienie z Chicago oraz jego przedmieść za pomocą lokalnych praktyk oraz szeroko zakrojonej wymiany,  pozwalając tym samym społecznościom etnicznym korzystać z muzyki w celu identyfikacji własnych granic etnicznych oraz ich przechodzenia i łączenia się z innymi grupami w przedstawieniu etniczności.
 
Historia polki w Chicago rozwijała się w trzech charakterystycznych fazach: lata 1880 do I wojny światowej; okresie międzywojennym, oraz okres po II wojnie światowej. Europejscy imigranci oraz kombinacja etnicznych stylów muzycznych w pierwszym etapie, zostały poddane dużej konsolidacji w drugim, kiedy to Chicago stało się centrum publikacji i nagrywania muzyki etnicznej oraz budowania dużych sal tanecznych (np. Trianon i sale balowe Aragon). Czesko-amerykańska firma Vitak-Elsnic stała się wiodącym wydawca muzyki etnicznej w Ameryce Północnej na tym etapie poprzez dywersyfikację swojego katalogu dla całego spektrum etnicznego. Polsko amerykańscy muzycy zdominowali trzeci etap charakterystycznym "stylem Chicago" oraz  rosnącą koncentracją krajowych instytucji polki w mieście. Na różnych etapach muzyka charakteryzowała się szeroką wymianą pomiędzy muzykami z różnych grup etnicznych w Chicago i Midwest. Polka w "stylu Chicago" (znana także pod takimi nazwami jak "Dyno" lub styl "honky") ma charakterystyczny dźwięk i praktykę wykonywania. Klarnet, trąbka oraz akordeon są szczególnie widoczne w chicagowskim brzmieniu a duża ilość improwizacji oddziela praktyki wykonawcze zespołów z Chicago od tych z innych ośrodków polki. Muzycy polki z Chicago dalej wyodrębniają swój styl poprzez śpiewanie w językach etnicznych, nawet z wymieszanymi tekstami. Polsko amerykańscy muzycy ukształtowali podstawy "stylu Chicago" zwłaszcza tacy wykonawcy jak Eddie Zima, Władziu ("Li'l Wally") Jagiełło, Marion Lush, i Eddie Blazonczyk. Poprzez przeniesienie Międzynarodowego Stowarzyszenia Polki do Chicago w 1968 roku oraz organizowanie konkursów, festiwali i konwencji, mieszkańcy Chicago znacząco przyczynili się do wzrostu i ożywienia najbardziej rozpowszechnionej etnicznej muzyki popularnej w Ameryce Północnej w latach 1990.
 
Philip V. Bohlman

Powrót...