Artykuły o Polish Polka

Poniżej zamieszczamy tłumaczenia artykułów o fenomenie polish polki w Stanach i Kanadzie, a także linki do oryginalnych, przede wszystkim amerykańskich tekstów. Znajdziecie tam podstawowe, encyklopedyczne informacje o historii tego muzycznego zjawiska, a także kilka artykułów o wpływach tej muzyki na współczesną muzykę taneczną w Polsce. Zachęcamy do lektury!

Stanisław Namysłowski

Stanisław Wojciech Namysłowski  - syn  Karola Namysłowskiego  i Józefy z domu Zakrzewskiej urodził się w Warszawie 23 kwietnia 1879 roku, zmarł w roku 1963.
W wieku dziesięciu lat rozpoczął naukę gry na skrzypcach u swojego ojca.
W roku 1898 po ukończeniu progimnazjum rosyjskiego w Zamościu wyjechał do Warszawy, gdzie rozpoczął studia
muzyczne w klasie skrzypiec prof. Stanisława Barcewicza.
Od 1900 roku występował w orkiestrze ojca jako skrzypek-solista czasami też jako dyrygent.
W roku 1905 wyjechał do czeskiej Pragi, aby kontynuować studia muzyczne u znanego skrzypka Ottokara Sevćika, tutaj też uczył się kompozycji i dyrygentury u itĕzslava Nováka, znanego kompozytora i pedagoga czeskiego. Szybko zyskał duże uznanie jako skrzypek, a także jako dyrygent. Jeszcze podczas studiów w 1906 roku dyrygował trzema koncertami Filharmonii Czeskiej w sali Rudolphinum w Pradze.
W 1908 roku ukończył praskie konserwatorium, otrzymując dyplom skrzypka-wirtuoza. Nie skorzystał z propozycji objęcia stanowiska dyrygenta Filharmonii Czeskiej i powrócił do kraju. Pomagał ojcu w prowadzeniu orkiestry, zastępując go również w roli dyrygenta, głównie w częściach symfonicznych koncertów.
W roku 1915 objął kierownictwo Orkiestry Włościańskiej. Z ogromnym poświęceniem kontynuował dzieło ojca przez 55 lat.
Podczas pobytu w 1925 roku z orkiestrą za oceanem został przyjęty w Białym Domu przez Prezydenta Coolidge`a, a w Bostonie gubernator stanu Massachusetts wręczył mu Sztandar Stanów Zjednoczonych - najwyższe odznaczenie, jakie może otrzymać cudzoziemiec. Otrzymał też wiele innych cennych odznaczeń i pamiątek.
W czasie II wojny światowej ukrywał się w Warszawie  i Milanówku, skąd powrócił w 1945 roku do Chomęcisk, gdzie ponownie reaktywował zespół.
Z okazji 50-lecia pracy artystycznej 2 grudnia 1955 roku w sali Państwowej Filharmonii w Lublinie został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, a w czasie uroczystości 75-lecia istnienia orkiestry oraz setnej rocznicy urodzin Karola Namysłowskiego otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski.
Mazur "Spod Zamościa", do którego słowa napisał Wacław Mazurek, jest jedyną znaną kompozycją Stanisława Namysłowskiego.
 
Bibliografia
•  A. Bryk, J. Bryk-Kaliszuk Karol NAMYSŁOWSKI i jego orkiestra, Lublin, WYDAWNICTWO LUBELSKIE, 1992
Zobacz też
•  Orkiestra Symfoniczna im. Karola Namysłowskiego w Zamościu
•  Karol Namysłowski

Powrót...